woensdag 29 maart 2017

Help mijn bandnaam is gestolen! Rock 'n roll in de rechtszaal

Guns 'n Roses geschil over bandnaam Rock 'n Roll in de rechtszaal advocaat auteursrecht

In de geschiedenis van de rock ’n roll is het een terugkerend fenomeen; gedoe over de bandnaam. Dit is ook niet verwonderlijk. De naam van de band is wat het grote publiek kent, en daarmee een belangrijke “asset”. Bands kennen gedurende hun bestaan vaak vele bandwisselingen. Het kan zijn dat van de originele line up nog maar een of soms niemand meer over is.

Een voorbeeld is Guns ’n Roses. Guns ’n Roses ontstond in Los Angeles in 1985 met als leden Slash (gitaar), Izzy Stradlin (gitaar), Duff Mc Kagan (bas), Steven Adler (drums) en natuurlijk Axl Rose (zanger). 

In 1993 was ik op 6 mei bij het concert van Guns ’n Roses in het Goffertpark in Nijmegen met in het voorprogramma Blind Melon en The Cult. Deze zomer hoop ik er weer bij te zijn, weer in het Goffert park. 

Blog Quirijn Meijnen auteursrecht advocaat help mijn bandnaam is gestolen

Axl zong voor Guns ’n Roses bij de band “Hollywood Rose”. Toen de “L.A. Guns” een nieuwe zanger nodig hadden vroegen ze Axl Rose. Guns ’n Roses was een feit.

Het debuut album Appetite for Destruction (1987) voor liefhebbers “de appetite” stond binnen een jaar na release op nummer één in de Billboard 200. Dit vooral vanwege het succes van de single Sweet Child o' Mine". Tot nu toe zijn er van de appetite zo’n 30 miljoen albums verkocht wereldwijd, waarva 18 miljoen in de verenigde staten. De Appetite is daarmee het best verkochte album debuut ooit in de Verenigde Staten.

Na het uiteenvallen van de “originele” Guns ’n Roses eind 1993 kwamen er nog wel platen uit van Guns  ’n Roses, maar zonder Slash. Toen Axl met een gitarist met een emmer op zijn hoofd ging spelen (buckethead) was het wel redelijk klaar met Guns ’n Roses.

In de jaren daarna hebben Axl en Slash vrij publiekelijk een gevecht over de bandnaam uitgevochten. Volgens Slash zou Axl hebben afgedwongen dat hij het alleenrecht op de bandnaam kreeg omdat hij anders weigerde op te treden.

Opvallend is dat de naam wel sinds voorjaar 1993 in het Amerikaanse merkenregister staat ingeschreven op naam van Guns ’n Roses (de band), bestaande uit W. Axl Rose, Saul Hudson (a.k.a. Slash) en Michael "Duff" McKagan. Hieronder zijn de inschrijvingen weergegeven:




De naam is ingeschreven in de klassen 9 (klasse 9 beeld- en geluidsdragers), 41 (optredens door een muziekgroep) en klasse 25 (kleding).

Hieronder een gedeelte uit een interview (via http://www.blabbermouth.net/news/axl-rose-why-i-am-continung-to-use-name-guns-n-roses/ )  met Axl Rose waarin hij ingaat op hoe hij de rechten op de bandnaam heeft gekregen en de ruzie met Slash.

Q: We learnt in the press, that you asked the former members to sign a paper giving up the rights to the GUNS N' ROSES name and threatening not to go on stage unless they co-operated. Bullshit?
Axl: "So let's start here… the whole 'Axl wouldn't go on stage' yada yada… is complete and utter crap. Never happened, all made up, fallacy and fantasy. Not one single solitary thread of truth to it. Had that been the case, I would've have been cremated years ago legally, could've cleaned me out for the name and damages. It's called under duress with extenuating circumstances. In fact, the time that was mentioned, the attorneys were all in Europe with us dealing with Adler [original GUNS N' ROSES drummer Steven Adler] depositions.
"Couldn't talk sooner as it could have jeopardized whatever nonsense was going on.
"When GUNS renegotiated our contract with Geffen, I had the bit about the name added in as protection for myself as I had come up with the name and then originally started the band with it. It had more to do with management than the band, as our then-manager was always tryin' to convince someone they should fire me. As I had stopped speaking with him, he sensed his days were numbered and was bending any ear he could along with attempting to sell our renegotiation out for a personal payday from Geffen.
"It was added to the contract and everyone signed off on it. It wasn't hidden in fine print, etc., as you had to initial the section verifying you had acknowledged it.
"Now, at that time I didn't know or think about brand names or corporate value etc. All I knew is that I came in with the name and from day one everyone had agreed to it being mine should we break up and now it was in writing.
"I still didn't grasp any other issues until long after I'd left and formed a new partnership which was only an effort to salvage GUNS, not steal it."
"In my opinion, the reality of the shift and the public embarrassment and ridicule by others (which included a lot of not-so-on-the-level business types he was associating with at the time) for not contesting the rights to the brand name, were more than Slash [former GUNS N' ROSES guitarist] could openly face. Also, we aren't lawyers or formally business educated, so it was just a matter of all of us being naïve and doing what we thought was right at the time. Slash was, in my opinion, being on the up and up in agreeing I had the rights, and I wasn't trying to be some snake in the grass pulling a fast one. The others could've cared less.
"But when the reality of the breakup hit and the strategy to have me crawl back was put into play, Slash had to save face and get business team and public support. Painting me as the one who held a crowd hostage forcing the others to sign over the name worked out pretty well in that regard. I'm the bad guy, and Duff [McKagan, ex-GUNS bassist], the fans and most importantly himself were the victims. Oh, and they had actually made the sacrifice for the crowd, the people, the fans at the show. But again… IT NEVER HAPPENED.
"Media and others ignorantly, wrongly and falsely harped on about it at mine and the fans' expense for years, and Slash has hoped to use all that to continually sue and have some sort of legal nonsense going on behind the scenes in an effort to reverse things. He wouldn't have been able to get the support and action on the part of his various team members over the years to do so if the truth were out there especially when the statute of limitations had run out years ago."
Q: How much has been spent on legal battles over the name/how much do you value the name at?
Axl: "The cost of legal battles has been astronomical but I felt the deal made with Universal was fair for where it is and most things balanced out for both sides."
Q: How do you feel when you read posts that say "this isn't really GUNS N' ROSES?" Surely it isn't their place to say?
Axl: "David Bowie likes Floyd with Barret, many with Waters and those without. And there are those who like all the different lineups. In my opinion, what makes our situation a bit more unique, at least in how it's played out, is the ugliness of what really took place. If I'd done what was said then, I'd say fuck me too. I also realize this is just one issue in something with upteen however many more so conclusions can't be formulated off this little bit alone by most which is more than understandable.
Q: I would ask what the catalyst was to originally motivate you to seek ownership of the name? Looking back, do you still feel it was a good course of action to have taken?
Axl: "It wasn't so much that it was a good course or that, if looking back, I could do something differently; it's that, for better or worse, it was the only course, and had I not done this, Slash would have succeeded in destroying me publicly much more than he, others or myself have so far and I would have gone bankrupt."
Q: According to some people, the name should've been changed once there was no Tracii Guns in GUNS N' ROSES. Seriously if it wasnt changed then for that reason, then why should it ever be changed for any other reason?
Axl: "The name does come from mine and Tracii's [Guns, current L.A. GUNS guitarist] as the original inspiration but was something I played with, not Tracii, and GUNS was GUNS before Tracii joined. It was GUNS before I knocked on Izzy's window. Earlier I had gotten Tracii to use the name GUNS (as he had mentioned a girl had called him Mr. Guns sometime) so he'd stop calling his band PERSIAN ROSE. So I guess we have the girl to thank."
Q: Axl, Why do you feel that the others (Slash, Duff) believe that they were entitled to the name since GUNS N' ROSES existed before they were in the band?
Axl: "The others having a sense of entitlement to the name isn't completely off but has more to do with how Slash dealt with things and his particular strategy and I say strategy because that's what it's been. But since I managed to hold out that didn't play out so well for him in regard to the name.
Q: What were Slash's arguments for keeping GN'R name?
Axl: "Slash never had ANY arguments for keeping the name until long after and again I feel that had a lot to do with seedy biz types and him feeling he had to save face."
Q: Do you regret keeping the name?
Axl: "Keeping the band name alive was very important. Not out of ego and I don't know exactly why in the sense of putting into words, but I think it has something to do with the global effect it has and how GUNS surviving in some way is sometimes inspiring to others around the world and in that there's a sense of obligation.
Q: Making Duff and Slash sign the name GUNS N' ROSES over to you had very little to do with musical differences/ preferences. Anyone who reads Slash's book carefully can understand the kind of reckless lives they had been leading and that they were too fucked up and on the verge of an O.D. on daily basis to be entitled to make and kind of decision and there was no use in trying to fight against it and forcing them to clean up because you ended up being the bad guy real quick "not allowing them to have a bit of fun." In other words, only drunk/drugged people can put up with drunk/drugged people and the way things were, they were going to ruin it for everbody and now that they are finally sober they feel they were ripped off even though many people warned them their actions would have serious consequences and they chose not to listen at the time.
Axl: "I get the part about reckless but it was more about strategy and underestimating how long I would stick with it."
Q: Do you think they keep suing you over it time and again because as well as Steven they think you and the name GN'R hold the keys to their happiness or is it just about money?
Axl: "It's my understanding the lawyers were scammed like the everyone else so for them to continually try and find a way to reverse things is normal and would seem appropriate but again it NEVER happened.
"Thanks everyone. Hope to get back soon. I'll take a look at that list. As long as we don't get to personal or offensive, I'm good with things. Thanks for all the questions, my apologies for not answering specifically to each, this was just a bit easier for this subject. Hope no one took wanting to stay on topic to personal. Thanks again to everyone who participated. Thanks to everyone for the great comments and appreciation."
Na dit interview is het moeilijk voorstelbaar dat G’n R ooit weer in de oude bezetting zouden spelen. Toch is het gebeurd. De recensies zijn goed. Iedereen gelukkig!


Voor de liefhebbers. Hier een frisse G'nR in NY, 1988, the Ritz




Bandnaam is juridisch de handelsnaam van een vennootschap onder firma / maatschap (de band)
Juridisch gezien wordt een bandnaam gezien als de handelsnaam van een vennootschap onder firma (v.o.f.) of maatschap. De leden van de band zijn dan de leden van de V.O.F. of maatschap. Is er geen bijzondere regeling tussen de bandleden afgesproken aangaande de bandnaam dan gelden de algemene regels aangaande de handelsnaam van een v.o.f. /maatschap.

Om gedoe over de bandnaam te voorkomen is het aan te bevelen om in een v.o.f. overeenkomst/maatschaps overeenkomst goede afspraken te maken over de bandnaam.

Bandnaam als merknaam
blog Quirijn Meijnen auteursrecht advocaat help mijn bandnaam is gestolen erven brood kort geding
De naam van een band wordt tegenwoordig vaak ook als merk geregistreerd. Dat is erg      verstandig. Met een merk is het makkelijker om op te treden tegen misbruik van een bandnaam. Daarbij kan ook makkelijker geregeld worden wie rechthebbenden op de bandnaam zijn (m.i. makkelijk dan via een v.o.f. overeenkomst).
De naam van een band wordt vaak (zie bijvoorbeeld de registratie van Guns ’n Roses) geregistreerd in de klassen 9 (geluidsdragers), 41 (optredens door een band) en 25 (kleding, merchandise).

Om een beroep te kunnen (blijven) doen op een merkrecht dient een merk ook daadwerkelijk gebruikt te worden voor de waren en diensten waarvoor het is ingeschreven. Voor Benelux en EU merken geldt dat indien een merk vijf jaar niet is gebruikt (na een initiele gebruiksvrije termijn van vijf jaar) een beroep op de nietigheid van het merk kan worden gedaan.

Conflicten over de rechten op een bandnaam ontstaan vaak door dat (oud) leden van een in het verleden succesvolle band weer onder de oude bandnaam willen optreden en/of door dat cover bands de naam willen gebruiken van de band waar ze covers van spelen. Vaak betreft het een situatie dat de “oude” originele band al jaren niet meer heeft opgetreden. Vaak ook niet omdat leden van de originele band zijn overleden (zoals bijvoorbeeld bij The Doors, the Beatles, etc.). In beginsel zou dan de nietigheid van een “bandnaam” merk kunnen worden ingeroepen vanwegen “non usus”. Immers, onder de naam van de “originele” band is > 5 jaar niet opgetreden. Tegelijkertijd worden er vaak nog wel platen/CD’s/DVD’s  van de “originele” band verkocht. Aan het gebruik van het merk in klasse 9 (geluidsdragers) is dan wel voldaan. Het Benelux Bureau voor de Intellectuele Eigendom (“BVIE”) heeft in een oppositie beslissing inzake het aagevraagde Benelux merk “Thrill” (bestreden merk), waarbij het ingeroepen recht het geregistreerde merk “THRILLER” was geoordeeld dat de waren en diensten van klasse 9 en 41 (licht) soortgelijk zijn. Het BVIE overwoog:

40. “Culturele activiteiten en ontspanning” in klasse 41 van verweerder zijn (licht) soortgelijk aan de waren van opposant waarvoor de bekendheid werd aangetoond. Onder cultuur vallen immers ook kunsten zoals muziek, waardoor er sprake is van een zekere mate van complementariteit tussen de waren van opposant en de diensten van verweerder. De films of bijvoorbeeld muziekvoorstellingen worden immers ook vaak opgenomen op CD of DVD. Bovendien zijn de waren van opposant concurrerend aan de diensten van verweerder; ofwel men gaat naar de muziekuitvoering of de bioscoop ofwel men kijkt of luistert thuis naar de CD of de DVD.
Met andere woorden het is te beargumenteren dat merkgebruik door de verkoop van geluidsdragers ook geldt als instandhoudend merkgebruik voor het optreden van een muziekgroep. Zou dit anders zijn dan zou de –in mijn ogen- onwenselijke situatie ontstaan dat een muziekgroep onder de naam “The Beatles” zou kunnen optreden, nu de merkrechten vanwege “non-usus’ dan zijn vervallen, terwijl zij niet onder die naam geluids- en beelddragers kunnen uitbrengen. Verwarring alom, en de functie van het merkenrecht is nu juist om verwarring bij de consument tegen te gaan.

Conclusie
Wanneer je een band begint/hebt denk dan goed na over wat jullie met de (rechten op) de bandnaam willen. Indien zaken niet goed geregeld zijn is er zolang je niet succesvol bent niets aan de hand. Wordt je succesvol dan is het niet regelen een recept voor problemen. Over de namen van een groot aantal bekende bands uit de jaren 60, 70 en 80 zijn rechtszaken gevoerd. Hieronder een aantal voorbeelden:


Blog Quirijn Meijnen auteursrecht advocaat Help mijn bandnaam is gestolen rock 'n roll in de rechtszaak Wild Romance

The Doors

Pink Floyd

Deep Purple

Creedence Clearwater Revival (CCR)

                                                      
                                                       Herman Brood and His Wild Romance 


                             
Blog Quirijn Meijnen auteursrecht advocaat Help mijn Bandnaam is gestolen kort geding Wild Romance
Artikel Algemeen Dagblad 31 januari 2017 Erven Brood Wild Romance kort geding



In een geschil over de rechten op de bandnaam Herman Brood & His Wild Romance en het Wild Romance logo stond ik de erven Herman Brood & Xandra Brood bij. De kwestie is aan de voorzieningenrechter van de Rechtbank Amsterdam voorgelegd (kort geding) en tijdens de procedure -op de gang- middels een schikking opgelost.


http://www.ad.nl/sterren/xandra-brood-krijgt-wild-romance-op-de-knieeneuml-n~a2019b34/

Quirijn Meijnen, advocaat


Brood houdt naam Wild Romance, Artikel Het Parool 31 januari 2017

donderdag 10 november 2016

Fotograaf en Auteursrecht, checklist schadevergoeding auteursrecht

-->


Veel fotografen nemen contact met mij op omdat zij willen optreden tegen het gebruik van een foto op een website, Facebook, Instagram of andere social media. Opvallend is dat veel fotografen denken dat gebruik op social media is toegestaan, maar gebruik op een “gewone” website niet. Ook hoor ik vaak dat er toch niets tegen het gebruik te doen valt omdat het om een, al dan niet “embedded” link gaat. Hieronder een checklist om uit te maken of je kunt optreden tegen het zonder toestemming gebruik maken van je foto en of je een schadevergoeding kunt vragen.




1.     De eerste en belangrijkste vraag: ben je maker van de foto? Met andere woorden heb je de foto daadwerkelijk zelf genomen. Ook een “still” of “freeze frame” uit een door jezelf gemaakte video geldt als een foto.

2.     Als je de foto niet zelf gemaakt hebt, kun je mogelijk toch optreden tegen het zonder toestemming geplaatst zijn van een foto. Dit kan omdat je een licentie (toestemming) hebt van de fotograaf om op te treden. Ook kan het dat je de auteursrechten op een foto overgedragen hebt gekregen. Voor overdracht van auteursrecht is een akte nodig (art. 2 Auteurswet). Auteursrechten worden ook onder algemene titel overgedragen (je kan dus auteursrechten erven).

3.     Heeft de foto een eigen oorspronkelijk karakter en draagt de foto het persoonlijke stempel van de maker. Met andere woorden is de foto  niet ontleend aan een andere foto (geen kopie) en is de foto voldoende origineel. Een foto zal al snel voldoende origineel zijn, in de zin dat de foto voor auteursrechtelijke bescherming in aanmerking komt omdat een fotograaf bij het maken van een fotot een groot aantal creatieve keuzen maakt (de hoek waaronder de foto wordt gemaakt, belichting, scherptediepte, kleurgebruik, nabewerking, etc.). Het is een misverstand dat zgn. “productfoto’s” niet voor auteursrechtelijke bescherming in aanmerking zouden kunnen komen. Ook bij het maken van productfoto’s maakt een fotograaf een groot aantal creatieve keuzes. Het is immers mogelijk om producten op zeer verschillende wijzen te fotograferen.

4.      Is de foto die is gebruikt op een blog, website, social media niet “eigenlijk” (ook) een link. Wanneer de foto een zgn. “embedded’ link is, en verwijst naar een website (plek op het internet) waar jouw foto met toestemming is geplaatst, dan is het niet mogelijk om op te treden tegen het gebruik van die foto op grond van het auteursrecht. Het voorgaande is bijvoorbeeld het geval wanneer je bijvoorbeeld de Volkskrant toestemming hebt gegeven om je foto te gebruiken, en iemand anders linkt naar die foto op de website van de Volkskrant. Mocht de foto (embedded) in een volstrekt andere context worden gebruikt dan kan dat gebruik –onder omstandigheden- onrechtmatig zijn. Zie ook het GeenStijl arrest.

5.     Is er geen sprake van een (embedded) link en heb je geen toestemming gegeven voor het gebruik van de foto dan is er in principe sprake van inbreuk op je auteursrecht. Indien ook je naam als fotograaf niet is vermeld dan is er ook sprake van inbreuk op je persoonlijkheidsrechten (het recht op naamsvermelding).

6.     Check altijd of er niet sprake kan zijn van een uitzondering op het auteursrecht. De belangrijkste (en ook meest aangevoerde uitzondering) is het citaatrecht. Wanneer bijvoorbeeld een tentoonstelling wordt gehouden over door jouw gemaakte foto’s mag een krant/blog één van die foto’s afdrukken om de tentoonstelling te bespreken. Wanneer een foto zelf onderdeel is van een maatschappelijk debat, mag die foto worden gebruikt (geciteerd). Wel dient altijd je naam als fotograaf genoemd te worden en de bron waaruit is geciteerd (bijv. Bron: De Volkskrant en naam fotograaf).

7.      Een citaat is niet altijd een toegelaten citaat. Te pas en te onpas wordt het citaatrecht ingeroepen om gebruik zonder toestemming van de fotograaf van een foto te rechtvaardigen. Echter, wanneer een citaat de normale exploitatie van de fotograaf aantast is het niet toegestaan om de foto te citeren. Het voorgaande zal vooral het geval zijn wanneer het formaat van de gebruikte foto in geen verhouding staat tot het begeleidende artikel, en de foto vooral als “versiering” van het artikel dient. Let op! Ook al zou er sprake zijn van een –in beginsel- toegelaten citaat, dan dient wel nog steeds de naam van de fotograaf genoemd te worden alsook de bron waaruit de foto is overgenomen. Heeft er geen naamsvermelding plaatsgevonden dan gaat een beroep op het citaatrecht niet op. In uitzonderlijke gevallen, waarbij een grondrecht zoals de uitingsvrijheid in het geding is, hoeft bij een citaat de naam van de fotograaf niet genoemd te worden. Bij een beroep op het citaatrecht dient de geciteerde foto zelf onderwerp te zijn van het artikel waarbij de foto is geplaatst (het is dus niet voldoende dat op de foto bijvoorbeeld Lady Gaga staat, en het artikel over Lady Gaga gaat).

8.     Er bestaat geen standaardvergoeding voor het zonder toestemming gebruik maken van een foto. In de rechtspraak wordt veelal aangesloten bij de vergoeding die de fotograaf had kunnen krijgen indien toestemming was gevraagd/een licentie was verleend, zijnde de “normale” licentie vergoeding. Factoren die van belang zijn om een licentievergoeding vast te stellen zijn:
-       exclusiviteit van de foto;
-       statuur van de fotograaf;
-       onderwerp van de foto;
-       medium dat de foto gebruikt; en
-       vergoeding die de fotograaf in het verleden voor soortgelijke foto’s heeft ontvangen.
9.     Bovenop de “normale” vergoeding wordt veelal een opslag toegepast tussen de 25 en 100%. Dit omdat er een prikkel moet zijn voor media/websites, etc. om vooraf toestemming te vragen voor het gebruik van de foto. Ook het niet vermeld zijn van de naam van de fotograaf kan aanleiding zijn om een hogere vergoeding te vragen (en te krijgen).  

10.    In beginsel dien je als fotograaf voor elk gebruik van je foto toestemming te verlenen. Het maakt niet uit of je foto op Facebook wordt gebruikt, voorbijkomt op Twitter of in een boek verschijnt.

11.   Ben je van mening dat een medium onterecht gebruikt maakt van je foto stuur ze dan een brief waarin je vraagt om de foto te verwijderen en verwijderd te houden en maak aanspraak op een schadevergoeding. Zorg er altijd voor dat voordat je actie onderneemt je goed het gebruik vastlegt, zodat je achteraf kunt bewijzen hoe en waar de foto is te bewijzen. Voor wat betreft gebruik op het internet heeft het aanbeveling om een screenshot te maken van de pagina en de pagina op te slaan, zodoende kun je achteraf aantonen dat er bijv. geen sprake was van een embedded link (alhoewel de bewijslast daarvan bij het medium ligt).

12.   Tenslotte. Portretrecht is iets anders dan het auteursrecht op een foto. Ik bedoel daarmee dat wanneer een foto commercieel gebruikt wordt zowel het portretrecht (het recht van de geportretteerde (degene die op de foto staat)) als het auteursrecht geregeld moet zijn. Het voorgaande betekent dat wanneer je –bijv. via een stockbureau- de auteursrechten hebt geregeld je ook altijd zult moeten checken of het portretrecht is geregeld (dien je te regelen met de geportretteerde). Als fotograaf kun je het portretrecht dus niet regelen!! Dat kan alleen degene die op de foto staat afgebeeld.

Amsterdam, 10 november 2016
 Quirijn Meijnen, advocaat

vrijdag 4 november 2016

Betekent de blockchain het einde van Buma/Stemra? Hoe dot.blockchain (.BC) de muziekindustrie en copyright beheer kan veranderen

blogpost advocaat auteursrecht blockchain copyright
How the Blockchain and VR Can Change the Music Industry (Part 1)

Sinds december 2014 zijn er een aantal artikelen verschenen over de mogelijkheden van het gebruik van blockchain technologie in de muziekindustrie, in het bijzonder betreffende het beheren van auteursrechten. Eerst zal ik kort bespreken wat de blockchain is, daarna zal ik het dot.blockchain initiatief van Benji Rogers bespreken.

Wat is de blockchain ?
 

Wat is de blockchain? Letterlijk betekent “block chain” een keten van blokken. Een blockchain is een gedecentraliseerde database waarin een steeds groeiende lijst van gegevens en berekeningen zijn vastgelegd. Een gedeelte van die lijst met gegevens en berekeningen wordt aangeduid met “block”. Een eenmaal aangemaakt “block” kan niet worden veranderd, bevat een tijdstempel en een link naar een voorgaand “block”, de zgn. “hash”. Samen vormen de “blocks” een keten: de “blockchain’.

Er zijn schrijvers die beweren dat de blockchain de belangrijkste innovatie is sinds de PC in de jaren 70 en internet in de jaren 90.

Bitcoin is één van de toepassingen van de blockchain technologie

De “blockchain” technologie ligt aan de basis van de bitcoin en andere zgn. crypto currency. Voor de bitcoin- bedacht in 2008 en geïmplementeerd in 2009- wordt de blockchain gebruikt als een openbaar gedecentraliseerd kasboek voor alle bitcoin transacties. In het geval van bitcoin kan iedereen die gebruik maakt van de bitcoin technologie verbinding maken met andere gebruikers van bitcoin technologie en deelnemen aan het netwerk. Deelnemers kunnen transacties uitvoeren (betalen), betaaltransacties verifiëren en berekeningen uitvoeren om een nieuw “block” te creëren. Het creëren van een nieuw block (het uitvoeren van allerlei berekeningen die computergeheugencapaciteit en elektriciteit kosten) wordt “minen” genoemd en –in het geval van bitcoin- beloond met bitcoins.

Hieronde twee Youtube filmpjes met informatie over de werking en toepassing van de blockchain.






Heeft de muziekindustrie blockchain technologie nodig? Of waarom kan de blockchain relevant zijn voor het (muziek) auteursrecht?
 

Artiesten, componisten, tekstdichters en muziekuitgevers zijn in de praktijk afhankelijk van collectieve rechten organisaties (zoals bijv. Buma/Stemra) om vergoedingen te ontvangen voor het gebruik van hun muziek. Muziekgebruik is wereldwijd, de collectieve rechtenorganisaties zijn nationaal georganiseerd. Het voorgaande betekent dat deze organisaties goed zullen moeten samenwerken om gelden aan de rechthebbenden uit te kunnen keren, de zgn. “repartitie”. Daarnaast zullen de collectieve rechten organisaties goed moeten kunnen bijhouden waar, wanneer en door wie een bepaald muziekwerk wordt gebruikt.


Nu is het bovenstaande al notoir lastig, nog lastiger is het om te bepalen wie de rechthebbenden zijn van een bepaald nummer. Een muzieknummer heeft vaak meerdere auteursrechthebbenden (tekstdichter en componist), dan zijn er nog de uitvoerende artiesten en de muziekuitgevers. 


Omdat rechthebbenden auteursrechten per land kunnen overdragen en/of licentieren kunnen de rechten op een bepaald nummer per land verschillen.
 

Op dit moment is het in een groot aantal gevallen niet duidelijk en/of ondoenlijk om te achterhalen wie rechthebbenden zijn van een bepaald nummer.
 

Het probleem van de niet bestaande centrale database met informatie over muziekrechten
 

Anders dan wel gedacht wordt bestaat er geen centrale database waarin is vastgelegd wie auteursrechthebbende is van welk nummer, wie de muziekuitgever is. De collectieve rechtenorganisaties beschikken over (zelf aangelegde) databases. Echter, informatie in deze databases kan onderling verschillen en is vaak ook niet compleet.


Het voorgaande betekent dat collectieve rechtenorganisaties grote sommen geld onder zich houden –omdat niet duidelijk is aan wie de gelden uitgekeerd moeten worden. Dat dit zo is, is niet de schuld van de collectieve rechtenorganisaties, maar het is wel degelijk een probleem.


Wanneer niet duidelijk is wie rechthebbenden zijn op een bepaald nummer is het ook niet goed mogelijk om aan de werkelijke rechthebbenden een vergoeding (royalties) te betalen voor het gebruik van het nummer en om toestemming te vragen voor gebruik van een nummer. Iedereen die wel eens heeft geprobeerd om een nummer te “clearen” voor gebruik in een commercial of anderszins weet hoe lastig het kan zijn om de rechthebbenden te achterhalen om toestemming voor gebruik te krijgen.

Blockchain technologie om muziekrechten te beheren, transparant te maken en te verzilveren

 

Vanuit de muziekindustrie gaan er stemmen op om de blockhain technologie in te zetten voor het beheren en verzilveren van muziekrechten, met als doel meer transparantie en meer geld voor de auteursrechthebbenden, waaronder de tekstdichters, componisten en artiesten.
 

Op 11 december 2014 verscheen – voor zover na te gaan- de eerste blogpost over de blockhain en de muziekindustrie geschreven door de artiest D.A. Wallach:
Bitcoin for Rockstars: How Cryptocurrency Can Revolutionize The Music Industry
 

Blogposts van Benji Rogers over Fair Trade muziek en de blockchain
 

Sinds november 2015 heeft Benji Rogers – een artiest en eigenaar van www.pledgemusic.com- een aantal invloedrijke artikelen geschreven over de blockchaintechnologie en de muziekindustrie.


24 november 2015

How the Blockchain and VR Can Change the Music Industry (Part 1)

24 februari 2016

How the Blockchain Can Change the Music Industry (Part 2)

11 augustus 2016

The Dot Blockchain Music Project — “Growing up in public with your pants down.”

26 augustus 2016

The Dot Blockchain Music Project Alpha Release - Update #4.
 

13 oktober 2016

STOP TRYING TO PAY ME AND PAY ME! — Music on the Blockchain for Songwriters, Artists & Managers
 

3 november 2016

Building Identity, Authority, & Trust Into Songs — One Link at a Time
 

Rogers heeft een idee voor “fair trade” muziek. Muziek waarbij duidelijk is wie de rechthebbenden op een nummer zijn, en waarbij alle partijen betaald worden voor gebruik van een nummer.
 

Op verzoek van Rogers hebben allerlei partijen uit de muziekindustrie; artiesten, labels, managers, advocaten, muziekuitgevers, etc., input gegeven over wat belangrijk is bij het toepassen van de blockchain technologie, en hoe deze het beste toegepast kan worden.


Rogers heeft op Fast Forward 2016 in Amsterdam een presentatie gegeven over zijn idee:






Het idee van Benji Rogers: een nieuw mediaformat dot.blockchain (.BC)
 

De idee is om een nieuw mediaformat .bc (dot. Blockchain) en de daarbij behorende ondersteunende architectuur te ontwikkelen. 
Muziek en video gecodeerd in het .bc formaat dient altijd een “minimum viable dataset” (MVD) te bevatten, welke is verankert in de blockchain.


De “minimum viable dataset” bevat een aantal essentiële gegevens over een muziekwerk; de naam van het nummer, de auteursrechthebbenden, naburige rechten, de muziekuitgever, etc.


De MVD gegevens zijn ook opgenomen in een gedecentraliseerde database (de blockchain) waar iedereen toegang tot heeft, en waar een individueel nummer ook onderdeel vanuit maakt.


Zonder het al te technisch te maken komt het er op neer dat wanneer een bepaald nummer wordt afgespeeld (en er “verbinding” is met de blockchain) geregistreerd wordt dat een nummer wordt afgespeeld, en door wie. Zodoende kan een afrekening met de rechthebbenden plaats hebben.

Het (.bc) formaat heeft een open source protocol waardoor iedereen in de muziekindustrie op het protocol kan door ontwikkelen.
 

Dot.blockchain .bc is geen DRM (Digital Rights Management)
 

Let wel de blockchain .bc betreft geen vorm van DRM (Digital Rights Management)! Lezers van boven de 25 kunnen zich misschien nog herinneren wat DRM was, en vooral wat voor een ramp het was. Zo kon je een DVD die je in Amerika had gekocht niet afspelen in een Europese DVD speler (en omgekeerd). DRM heeft veel kwaad bloed gezet bij consumenten en is niet goed geweest voor het imago van het auteursrecht. Dot Blockchain is geen DRM. Integendeel, het idee is dat het .bc format op alle spelers werkt, en altijd en overal gebruikt kan worden. Je zou .bc files dus op een cd kunnen branden, en je kan de cd afspelen.


Dot.blockchain zorgt er voor dat automatisch wordt bijgehouden waar en wanneer een nummer wordt afgespeeld, en dat de rechthebbenden betaald worden


Wanneer media met het .bc format wordt afgespeeld/gebruikt wordt door een speler die “compliant” is met de .bc technologie .bc werkt zoals het zou moeten werken. Hetgeen betekent dat de (auteurs)rechthebbenden de inkomsten van het afgespeelde nummer krijgen waar ze recht op hebben. Met “compliant” wordt bedoeld dat de betreffende speler contact maakt met de blockchain. Overigens kan een .bc speler ook een internetplatform zijn zoals youtube/soundcloud/spotify/tidal.

Benji Rogers verwacht dat platforms zoals youtube compliant zullen willen zijn met het .bc format. Immers, zodoende laat je als platform zien dat je de artiesten en rechthebbenden serieus neemt.


advocaat auteursrech blockchain blogpost Quirijn Meijnen


Bron: Benji Rogers: Stop Trying to pay me and pay me

Dot.blockchain de toekomst van de muziekindustrie? Is er nog wel een rol voor collectieve rechtenorganisaties?
 

De laatste blogpost van Rogers gaat over hoe te verifiëren wie een bepaald nummer heeft geschreven/rechthebbende is. Het is de vraag of Dot.blockchain de "klassieke" problemen kan oplossen aangaande muziekrechten (wie hebben recht op een nummer en de master en hoe worden de royalties verdeeld) Wanneer Dot.blockchain de problemen kan oplossen is het de vraag wat dan nog de rol is van de collectieve rechtenorganisaties. Het lijkt er op dat zulke organisaties zich dan zullen moeten heruitvinden, willen zij niet overbodig worden.
 

Het initiatief van Rogers heeft in korte tijd veel mensen samengebracht en er is enthousiast op gereageerd. Rogers heeft Dotblockchain Music Inc. opgericht om de (open source) standaard te verspreiden en om zoveel mogelijk partijen uit de muziekindustrie voor de standaard te interesseren.
 

Dotblockchainmusic is op San Francisco MusicTech 2016 uitgeroepen tot één van de 10 meest veelbelovende start ups in de muziekindustrie.
 

Labels, muziekuitgeverijen, artiesten en andere rechthebbenden kunnen hun rechten catalogus in een testversie van Dotblockchain Music aanmelden en meedenken over de ontwikkeling van .BC.Via http://dotblockchainmusic.com/ kun je je aanmelden om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen.


Quirijn Meijnen
 

Amsterdam, 4 november 2016



dinsdag 1 november 2016

Advocaat mediarecht over wat te doen in het geval van smaad, laster en aantasten van eer en goede naam: rectificatie, kort geding?!


Voorpagina Volkskrant 16 augustus 2016, foto Guus Dubbelman



Niet alles wat in de krant staat is waar!
Kranten, maar ook tv programma’s zoals Tros Opgelicht?! en Radar, hebben als doel om allerlei “misstanden” aan de kaak stellen. Echter, dat gaat niet altijd goed. Het komt voor dat mensen en/of bedrijven onterecht worden beschuldigd van zaken, feiten niet goed worden weergeven of personen valse getuigenissen afleggen. Zelfs kwaliteitskranten zoals de Volkskrant, NRC Handelsblad publiceren wel eens artikelen die –achteraf- niet door de beugel kunnen. 
Zo oordeelde de Voorzieningenrechter in een zaak die door een man tegen de Volkskrant was aangespannen vanwege het geplaatst zijn een foto op de voorpagina van de Volkskrant dat de Volkskrant daarmee de privacy van de man in kwestie schond. De Volkskrant diende een schadevergoeding te betalen. Hier is een artikel over de zaak te vinden in de Volkskrant. De gewraakte voorpagina is hierboven weergegeven.








Het aangetast zijn van je reputatie is erg ingrijpend
Kapot geschreven door een krant, aan de schandpaal genageld door een tv programma. Een foto waarop je naakt staat afgebeeld ongevraagd op een website. Het komt vaker voor dan je zou denken. Als bedrijf of burger voel je je na een smadelijke publicatie vaak machteloos. Je reputatie is vernietigd en het lijkt wel alsof iedereen de hele dag naar je kijkt en/of het over je heeft. Iedereen lijkt te weten hoe het zit. De meeste mensen gaan er nog steeds vanuit dat wat in de krant staat of op televisie komt waar is. Mensen moeten ook wel, als je al niet meer op (kwaliteits) media kunt afgaan. En wat in de krant staat is waar, toch?

Als advocaat gespecialiseerd in onrechtmatige perspublicaties weet ik dat veel verhalen in de media niet waar zijn. Feiten zijn verdraaid of in een andere context geplaatst. Het komt ook voor dat met niet te controleren bronnen is gewerkt of dat doelbewust iemand zwart wordt gemaakt. Achter een op het oog triviale publicatie kan een groot belangenconflict schuilen.

Wat te doen bij smaad of laster?

Onrechtmatige perspublicatie zaken zijn vaak lastig omdat er veelal een hele voorgeschiedenis aan vast zit. Daarbij voelt het soms alsof je 1-0 achter staat, terwijl de wedstrijd nog moet beginnen. Mensen die kennis hebben genomen van een publicatie of uitzending hebben zich -al dan niet onbewust- toch al een beeld over je gevormd. Dit natuurlijk zonder alle feite te kennen. Als advocaat zul je je eerst die voorgeschiedenis moeten eigen maken en alle feiten op een rij moeten zien te krijgen. Indien u of uw bedrijf slachtoffer is van een lasterlijk artikel of programma helpt het om alle relevante feiten te verzamelen en als dossier aan te leveren. Zaken waarvan u wellicht denkt dat die niet relevant zijn, kunnen dat wel zijn. 

Kort geding, rectificatie, schadevergoeding
De volgende stap is om te bepalen wat te doen tegen de publicatie. Is het doel alleen het offline halen van een publicatie of uitzending. Is het zinvol om een schadevergoeding en/of een rectificatie te eisen. Een optie kan ook zijn om om een weerwoord te vragen. In de meeste gevallen is snelle actie vereist. Indien de krant of het televisieprogramma niet direct de publicatie of de uitzending offline wenst te halen ligt het voor de hand om een kort geding procedure te starten. Een kort geding procedure is een snelle procedure waarbij de voorzieningenrechter (de rechter in kort geding) snel (vaak 14 dagen na de zitting, en indien de spoedeisendheid dat vergt kan ook meteen na de zitting (op dezelfde dag nog) vonnis worden gewezen. Middels een kort geding procedure kan een publicatie snel offline worden gehaald (indien de Voorzieningenrechter ook van mening is dat de publicatie onrechtmatig is). Een kort geding procedure leent zich niet goed voor het verkrijgen van een schadevergoeding. 

Afwegen van gelijkwaardige grondrechten
In zaken over onrechtmatige perspublicaties gaat het uiteindelijk om twee gelijkwaardige grondrechten die tegen elkaar moeten worden afgewogen. Het recht om niet lichtvaardig aan onterechte beschuldigingen te worden blootgesteld (recht op privacy) en de vrijheid van meningsuiting (persvrijheid). In onrechtmatige perspublicatie zaken spelen alle (maar dan ook alle) omstandigheden van de zaak een rol. Grofweg kan worden gesteld dat naar mate een in een publicatie/uitzending geuite beschuldiging ernstig(er) is, er meer steun in de (objectiveerbare) feiten moet zijn. Iemand een “vervelende man” noemen in een publicatie is een waardeoordeel van –bijvoorbeeld- de interviewer. De gemiddelde lezer zal begrijpen dat het een waardeoordeel betreft. Het is uiteraard toegestaan om iemand een vervelende man te vinden, dat hoeft verder niet met feiten te worden onderbouwd. Anders wordt het wanneer iemand een “oplichter’, “moordenaar” of “dief” wordt genoemd. Het gaat dan om (zeer) ernstige beschuldigingen waarvoor voldoende steun in het beschikbare feitenmateriaal moet zijn. In zaken betreffende aantasting van reputatie, eer en goede naam kan het portretrecht ook een rol spelen.

Het is niet toegestaan om een portret ( een afbeelding waarop iemand herkenbaar is) te publiceren wanneer de afgebeelde persoon een redelijk belang heeft om zich tegen publicatie te verzetten. Bij naaktfoto's wordt er in de rechtspraak al snel vanuit gegaan dat er sprake is van een redelijk belang, en dat zo'n foto niet gepubliceerd mag worden. Wraakporno is zonder meer onrechtmatig. Ik verwijs naar het volgende artikel: http://www.quirijnmeijnen.nl/2015/06/eerste-hulp-bij-wraakporno-over.html


Veel  media zaken worden geschikt. 
 
Overigens komt het lang niet altijd tot een rechtszaak. De meeste zaken worden “geschikt”, hetgeen betekent dat partijen er onderling uitkomen.
Hieronder links naar een aantal onrechtmatige perspublicatie zaken waarin ik als advocaat heb opgetreden voor personen waarvan hun reputatie was aangetast door een perspublicatie. In de zaak Hoes/Powned stond ik de student bij die met verborgen opname apparatuur afspraak jes met Hoes had opgenomen.

IND Tolken/Directeur IND

Slachtoffer publicatie/ De Volkskrant

Hoes/Powned & student

Model/naakt website

Slachtoffer publicatie/ De Telegraaf


Hier een aflevering van het Hof van Joosten, waarin een smaadzaak werd nagespeeld. Het ging om het publiceren van een "pikante foto" van een vrouw in een weekblad. Ik speelde in het programma de advocaat van het weekblad. De uitzending was gebaseerd op een bekende zaak uit 1996, waarbij een vrouw -ongevraagd- op een "Wasteland" feest was gefotografeerd. Het vonnis is hier te vinden.




Amsterdam, 1 november 2016