Bel voor vrijblijvend advies 020 308 0632 of mail: meijnen@lmoadvocaten.nl.
Blog attorney at law Quirijn Meijnen (Leopold Meijnen Oosterbaan) copyright, apps, software, innovative technology / software driven products, trademark law, media and disputes pertaining to IP law and corporate law
Voor het Congres Podia & Festivals van de Vereniging Nederlandse Poppodia en Festivals op 13 september 2017 in Tivoli/Vredenburg verzorgde ik samen met Maarten Leopold een presentatie over blockchain en de gevolgen voor de muziekindustrie. De presentatie is via de volgende link te vinden: Presentatie Blockchain en de gevolgen voor de muziekindustrie Quirijn Meijnen & Maarten Leopold
In de geschiedenis van de rock ’n roll is het een
terugkerend fenomeen; gedoe over de bandnaam. Dit is ook niet verwonderlijk. De
naam van de band is wat het grote publiek kent, en daarmee een belangrijke
“asset”. Bands kennen gedurende hun bestaan vaak vele bandwisselingen. Het kan
zijn dat van de originele line up nog maar een of soms niemand meer over is.
Een voorbeeld is Guns ’n Roses. Guns ’n Roses ontstond in
Los Angeles in 1985 met als leden Slash (gitaar), Izzy Stradlin (gitaar), Duff
Mc Kagan (bas), Steven Adler (drums) en natuurlijk Axl Rose (zanger).
In 1993
was ik op 6 mei bij het concert van Guns ’n Roses in het Goffertpark in Nijmegen met in
het voorprogramma Blind Melon en The Cult. Deze zomer hoop ik er weer bij te zijn, weer in het Goffert park.
Axl zong voor Guns ’n Roses bij de band “Hollywood Rose”.
Toen de “L.A. Guns” een nieuwe zanger nodig hadden vroegen ze Axl Rose. Guns ’n
Roses was een feit.
Het debuut album Appetite for Destruction (1987)
voor liefhebbers “de appetite” stond binnen een jaar na release op nummer één
in de Billboard 200. Dit
vooral vanwege het succes van de single Sweet Child o' Mine". Tot nu toe zijn er
van de appetite zo’n 30 miljoen albums verkocht wereldwijd, waarva 18 miljoen
in de verenigde staten. De Appetite is daarmee het best verkochte album debuut
ooit in de Verenigde Staten.
Na het uiteenvallen van de “originele” Guns ’n Roses eind
1993 kwamen er nog wel platen uit van Guns’n Roses, maar zonder Slash. Toen Axl met een gitarist met een emmer op
zijn hoofd ging spelen (buckethead) was het wel redelijk klaar met Guns ’n
Roses.
In de jaren daarna hebben Axl en Slash vrij publiekelijk een
gevecht over de bandnaam uitgevochten. Volgens Slash zou Axl hebben afgedwongen
dat hij het alleenrecht op de bandnaam kreeg omdat hij anders weigerde op te
treden.
Opvallend is dat de naam wel sinds voorjaar 1993 in het
Amerikaanse merkenregister staat ingeschreven op naam van Guns ’n Roses (de
band), bestaande uit W. Axl Rose, Saul Hudson (a.k.a. Slash) en Michael
"Duff" McKagan. Hieronder zijn de inschrijvingen weergegeven:
Q: We
learnt in the press, that you asked the former members to sign a paper giving
up the rights to theGUNS N'
ROSESname and threatening
not to go on stage unless they co-operated. Bullshit?
Axl:
"So let's start here… the whole 'Axlwouldn't go on stage' yada yada… is
complete and utter crap. Never happened, all made up, fallacy and fantasy. Not
one single solitary thread of truth to it. Had that been the case, I would've
have been cremated years ago legally, could've cleaned me out for the name and
damages. It's called under duress with extenuating circumstances. In fact, the
time that was mentioned, the attorneys were all in Europe with us dealing with
Adler [originalGUNS N' ROSESdrummerSteven Adler] depositions.
"Couldn't talk sooner as it could have
jeopardized whatever nonsense was going on.
"WhenGUNSrenegotiated our contract withGeffen, I had the bit about the
name added in as protection for myself as I had come up with the name and then
originally started the band with it. It had more to do with management than the
band, as our then-manager was always tryin' to convince someone they should
fire me. As I had stopped speaking with him, he sensed his days were numbered and
was bending any ear he could along with attempting to sell our renegotiation
out for a personal payday fromGeffen.
"It was added to the contract and
everyone signed off on it. It wasn't hidden in fine print, etc., as you had to
initial the section verifying you had acknowledged it.
"Now, at that time I didn't know or think
about brand names or corporate value etc. All I knew is that I came in with the
name and from day one everyone had agreed to it being mine should we break up
and now it was in writing.
"I still didn't grasp any other issues
until long after I'd left and formed a new partnership which was only an effort
to salvageGUNS, not steal
it."
"In my opinion, the reality of the shift
and the public embarrassment and ridicule by others (which included a lot of
not-so-on-the-level business types he was associating with at the time) for not
contesting the rights to the brand name, were more thanSlash[formerGUNS N' ROSESguitarist] could openly face. Also, we
aren't lawyers or formally business educated, so it was just a matter of all of
us being naïve and doing what we thought was right at the time.Slashwas, in my opinion, being on the up
and up in agreeing I had the rights, and I wasn't trying to be some snake in
the grass pulling a fast one. The others could've cared less.
"But when the reality of the breakup hit
and the strategy to have me crawl back was put into play,Slashhad to save face and get business team
and public support. Painting me as the one who held a crowd hostage forcing the
others to sign over the name worked out pretty well in that regard. I'm the bad
guy, andDuff[McKagan, ex-GUNSbassist], the fans and most
importantly himself were the victims. Oh, and they had actually made the
sacrifice for the crowd, the people, the fans at the show. But again… IT NEVER
HAPPENED.
"Media and others ignorantly, wrongly and
falsely harped on about it at mine and the fans' expense for years, andSlashhas hoped to use all that to
continually sue and have some sort of legal nonsense going on behind the scenes
in an effort to reverse things. He wouldn't have been able to get the support
and action on the part of his various team members over the years to do so if
the truth were out there especially when the statute of limitations had run out
years ago."
Q: How
much has been spent on legal battles over the name/how much do you value the
name at?
Axl:
"The cost of legal battles has been astronomical but I felt the deal made
withUniversalwas fair for where it is and most
things balanced out for both sides."
Q: How do
you feel when you read posts that say "this isn't reallyGUNS N' ROSES?" Surely it
isn't their place to say?
Axl: "David
BowielikesFloydwithBarret,
many withWatersand those without. And there are those
who like all the different lineups. In my opinion, what makes our situation a
bit more unique, at least in how it's played out, is the ugliness of what
really took place. If I'd done what was said then, I'd say fuck me too. I also
realize this is just one issue in something with upteen however many more so
conclusions can't be formulated off this little bit alone by most which is more
than understandable.
Q: I
would ask what the catalyst was to originally motivate you to seek ownership of
the name? Looking back, do you still feel it was a good course of action to
have taken?
Axl:
"It wasn't so much that it was a good course or that, if looking back, I
could do something differently; it's that, for better or worse, it was the only
course, and had I not done this,Slashwould have succeeded in destroying me
publicly much more than he, others or myself have so far and I would have gone
bankrupt."
Q:
According to some people, the name should've been changed once there was noTracii GunsinGUNS
N' ROSES. Seriously if it wasnt changed then for that reason, then why
should it ever be changed for any other reason?
Axl:
"The name does come from mine andTracii's
[Guns, currentL.A.
GUNSguitarist] as the
original inspiration but was something I played with, notTracii, andGUNSwasGUNSbeforeTraciijoined. It wasGUNSbefore I knocked onIzzy's window. Earlier I had gottenTraciito use the nameGUNS(as he had mentioned a girl had called
himMr. Gunssometime) so he'd stop calling his
bandPERSIAN ROSE. So I
guess we have the girl to thank."
Q:Axl, Why do you feel that the
others (Slash,Duff)
believe that they were entitled to the name sinceGUNS N' ROSESexisted before they were in the band?
Axl:
"The others having a sense of entitlement to the name isn't completely off
but has more to do with howSlashdealt with things and his particular
strategy and I say strategy because that's what it's been. But since I managed
to hold out that didn't play out so well for him in regard to the name.
Q: What
wereSlash's arguments for
keepingGN'Rname?
Axl: "Slashnever had ANY arguments for keeping
the name until long after and again I feel that had a lot to do with seedy biz
types and him feeling he had to save face."
Q: Do you regret keeping the name?
Axl:
"Keeping the band name alive was very important. Not out of ego and I
don't know exactly why in the sense of putting into words, but I think it has
something to do with the global effect it has and howGUNSsurviving in some way is sometimes
inspiring to others around the world and in that there's a sense of obligation.
Q: MakingDuffandSlashsign the nameGUNS N' ROSESover to you had very little to do with
musical differences/ preferences. Anyone who readsSlash's book carefully can
understand the kind of reckless lives they had been leading and that they were
too fucked up and on the verge of an O.D. on daily basis to be entitled to make
and kind of decision and there was no use in trying to fight against it and
forcing them to clean up because you ended up being the bad guy real quick
"not allowing them to have a bit of fun." In other words, only
drunk/drugged people can put up with drunk/drugged people and the way things
were, they were going to ruin it for everbody and now that they are finally
sober they feel they were ripped off even though many people warned them their
actions would have serious consequences and they chose not to listen at the
time.
Axl:
"I get the part about reckless but it was more about strategy and
underestimating how long I would stick with it."
Q: Do you
think they keep suing you over it time and again because as well asSteventhey think you and the nameGN'Rhold the keys to their happiness or is
it just about money?
Axl:
"It's my understanding the lawyers were scammed like the everyone else so
for them to continually try and find a way to reverse things is normal and
would seem appropriate but again it NEVER happened.
"Thanks everyone. Hope to get back soon.
I'll take a look at that list. As long as we don't get to personal or
offensive, I'm good with things. Thanks for all the questions, my apologies for
not answering specifically to each, this was just a bit easier for this
subject. Hope no one took wanting to stay on topic to personal. Thanks again to
everyone who participated. Thanks to everyone for the great comments and
appreciation."
Na dit interview is het
moeilijk voorstelbaar dat G’n R ooit weer in de oude bezetting zouden spelen.
Toch is het gebeurd. De recensies zijn goed. Iedereen gelukkig!
Voor de liefhebbers. Hier een frisse G'nR in NY, 1988, the Ritz
Bandnaam is juridisch de handelsnaam van een vennootschap onder
firma / maatschap (de band)
Juridisch gezien wordt
een bandnaam gezien als de handelsnaam van een vennootschap onder firma
(v.o.f.) of maatschap. De leden van de band zijn dan de leden van de V.O.F. of
maatschap. Is er geen bijzondere regeling tussen de bandleden afgesproken
aangaande de bandnaam dan gelden de algemene regels aangaande de handelsnaam
van een v.o.f. /maatschap.
Om gedoe over de
bandnaam te voorkomen is het aan te bevelen om in een v.o.f.
overeenkomst/maatschaps overeenkomst goede afspraken te maken over de bandnaam.
Bandnaam als merknaam
De naam van een band
wordt tegenwoordig vaak ook als merk geregistreerd. Dat is erg verstandig. Met een merk is het
makkelijker om op te treden tegen misbruik van een bandnaam. Daarbij kan ook
makkelijker geregeld worden wie rechthebbenden op de bandnaam zijn (m.i.
makkelijk dan via een v.o.f. overeenkomst).
De naam van een band
wordt vaak (zie bijvoorbeeld de registratie van Guns ’n Roses) geregistreerd in
de klassen 9 (geluidsdragers), 41 (optredens door een band) en 25 (kleding,
merchandise).
Om een beroep te kunnen
(blijven) doen op een merkrecht dient een merk ook daadwerkelijk gebruikt te
worden voor de waren en diensten waarvoor het is ingeschreven. Voor Benelux en
EU merken geldt dat indien een merk vijf jaar niet is gebruikt (na een initiele
gebruiksvrije termijn van vijf jaar) een beroep op de nietigheid van het merk
kan worden gedaan.
Conflicten over de
rechten op een bandnaam ontstaan vaak door dat (oud) leden van een in het
verleden succesvolle band weer onder de oude bandnaam willen optreden en/of
door dat cover bands de naam willen gebruiken van de band waar ze covers van
spelen. Vaak betreft het een situatie dat de “oude” originele band al jaren niet
meer heeft opgetreden. Vaak ook niet omdat leden van de originele band zijn
overleden (zoals bijvoorbeeld bij The Doors, the Beatles, etc.). In beginsel
zou dan de nietigheid van een “bandnaam” merk kunnen worden ingeroepen vanwegen
“non usus”. Immers, onder de naam van de “originele” band is > 5 jaar niet
opgetreden. Tegelijkertijd worden er vaak nog wel platen/CD’s/DVD’svan de “originele” band verkocht. Aan het
gebruik van het merk in klasse 9 (geluidsdragers) is dan wel voldaan. Het
Benelux Bureau voor de Intellectuele Eigendom (“BVIE”) heeft in een oppositie
beslissing inzake het aagevraagde Benelux merk “Thrill” (bestreden merk),
waarbij het ingeroepen recht het geregistreerde merk “THRILLER” was geoordeeld
dat de waren en diensten van klasse 9 en 41 (licht) soortgelijk zijn. Het BVIE
overwoog:
“40. “Culturele activiteiten en ontspanning” in klasse 41 van
verweerder zijn (licht) soortgelijk aan de waren van opposant waarvoor de
bekendheid werd aangetoond. Onder cultuur vallen immers ook kunsten zoals
muziek, waardoor er sprake is van een zekere mate van complementariteit tussen
de waren van opposant en de diensten van verweerder. De films of bijvoorbeeld
muziekvoorstellingen worden immers ook vaak opgenomen op CD of DVD. Bovendien
zijn de waren van opposant concurrerend aan de diensten van verweerder; ofwel men
gaat naar de muziekuitvoering of de bioscoop ofwel men kijkt of luistert thuis
naar de CD of de DVD.
Met andere woorden het
is te beargumenteren dat merkgebruik door de verkoop van geluidsdragers ook
geldt als instandhoudend merkgebruik voor het optreden van een muziekgroep. Zou
dit anders zijn dan zou de –in mijn ogen- onwenselijke situatie ontstaan dat
een muziekgroep onder de naam “The Beatles” zou kunnen optreden, nu de
merkrechten vanwege “non-usus’ dan zijn vervallen, terwijl zij niet onder die
naam geluids- en beelddragers kunnen uitbrengen. Verwarring alom, en de functie
van het merkenrecht is nu juist om verwarring bij de consument tegen te gaan.
Conclusie
Wanneer je een band begint/hebt denk dan goed na over wat
jullie met de (rechten op) de bandnaam willen. Indien zaken niet goed geregeld
zijn is er zolang je niet succesvol bent niets aan de hand. Wordt je succesvol
dan is het niet regelen een recept voor problemen. Over de namen van een groot
aantal bekende bands uit de jaren 60, 70 en 80 zijn rechtszaken gevoerd.
Hieronder een aantal voorbeelden:
In een geschil over de rechten op de bandnaam Herman Brood & His Wild Romance en het Wild Romance logo stond ik de erven Herman Brood & Xandra Brood bij. De kwestie is aan de voorzieningenrechter van de Rechtbank Amsterdam voorgelegd (kort geding) en tijdens de procedure -op de gang- middels een schikking opgelost.
Veel fotografen nemen contact met mij op omdat zij willen
optreden tegen het gebruik van een foto op een website, Facebook, Instagram of
andere social media. Opvallend is dat veel fotografen denken dat gebruik op
social media is toegestaan, maar gebruik op een “gewone” website niet. Ook hoor
ik vaak dat er toch niets tegen het gebruik te doen valt omdat het om een, al
dan niet “embedded” link gaat. Hieronder een checklist om uit te maken of je
kunt optreden tegen het zonder toestemming gebruik maken van je foto en of je
een schadevergoeding kunt vragen.
1.De eerste en belangrijkste vraag: ben je maker
van de foto? Met andere woorden heb je de foto daadwerkelijk zelf genomen. Ook
een “still” of “freeze frame” uit een door jezelf gemaakte video geldt als een
foto.
2.Als je de foto niet zelf gemaakt hebt, kun je
mogelijk toch optreden tegen het zonder toestemming geplaatst zijn van een
foto. Dit kan omdat je een licentie (toestemming) hebt van de fotograaf om op
te treden. Ook kan het dat je de auteursrechten op een foto overgedragen hebt
gekregen. Voor overdracht van auteursrecht is een akte nodig (art. 2
Auteurswet). Auteursrechten worden ook onder algemene titel overgedragen (je
kan dus auteursrechten erven).
3.Heeft de foto een eigen oorspronkelijk karakter
en draagt de foto het persoonlijke stempel van de maker. Met andere woorden is
de foto niet ontleend aan een andere foto (geen kopie) en is de foto
voldoende origineel. Een foto zal al snel voldoende origineel zijn, in de zin
dat de foto voor auteursrechtelijke bescherming in aanmerking komt omdat een
fotograaf bij het maken van een fotot een groot aantal creatieve keuzen maakt
(de hoek waaronder de foto wordt gemaakt, belichting, scherptediepte,
kleurgebruik, nabewerking, etc.). Het is een misverstand dat zgn.
“productfoto’s” niet voor auteursrechtelijke bescherming in aanmerking zouden
kunnen komen. Ook bij het maken van productfoto’s maakt een fotograaf een groot
aantal creatieve keuzes. Het is immers mogelijk om producten op zeer
verschillende wijzen te fotograferen.
4.Is de foto die is gebruikt op een blog,
website, social media niet “eigenlijk” (ook) een link. Wanneer de foto een zgn.
“embedded’ link is, en verwijst naar een website (plek op het internet) waar
jouw foto met toestemming is geplaatst, dan is het niet mogelijk om op te
treden tegen het gebruik van die foto op grond van het auteursrecht. Het
voorgaande is bijvoorbeeld het geval wanneer je bijvoorbeeld de Volkskrant
toestemming hebt gegeven om je foto te gebruiken, en iemand anders linkt naar
die foto op de website van de Volkskrant. Mocht de foto (embedded) in een
volstrekt andere context worden gebruikt dan kan dat gebruik –onder
omstandigheden- onrechtmatig zijn. Zie ook het
GeenStijl arrest.
5.Is er geen sprake van een (embedded) link en heb
je geen toestemming gegeven voor het gebruik van de foto dan is er in principe
sprake van inbreuk op je auteursrecht. Indien ook je naam als fotograaf niet is
vermeld dan is er ook sprake van inbreuk op je persoonlijkheidsrechten (het
recht op naamsvermelding).
6.Check altijd of er niet sprake kan zijn van een
uitzondering op het auteursrecht. De belangrijkste (en ook meest aangevoerde
uitzondering) is het citaatrecht. Wanneer bijvoorbeeld een tentoonstelling wordt
gehouden over door jouw gemaakte foto’s mag een krant/blog één van die foto’s
afdrukken om de tentoonstelling te bespreken. Wanneer een foto zelf onderdeel
is van een maatschappelijk debat, mag die foto worden gebruikt (geciteerd). Wel
dient altijd je naam als fotograaf genoemd te worden en de bron waaruit is
geciteerd (bijv. Bron: De Volkskrant en naam fotograaf).
7.Een citaat is niet altijd een
toegelaten citaat. Te pas en te onpas wordt het citaatrecht ingeroepen om
gebruik zonder toestemming van de fotograaf van een foto te rechtvaardigen.
Echter, wanneer een citaat de normale exploitatie van de fotograaf aantast is
het niet toegestaan om de foto te citeren. Het voorgaande zal vooral het geval
zijn wanneer het formaat van de gebruikte foto in geen verhouding staat tot het
begeleidende artikel, en de foto vooral als “versiering” van het artikel dient.
Let op! Ook al zou er sprake zijn van een –in beginsel- toegelaten citaat, dan
dient wel nog steeds de naam van de fotograaf genoemd te worden alsook de bron
waaruit de foto is overgenomen. Heeft er geen naamsvermelding plaatsgevonden
dan gaat een beroep op het citaatrecht niet op. In uitzonderlijke gevallen,
waarbij een grondrecht zoals de uitingsvrijheid in het geding is, hoeft bij een
citaat de naam van de fotograaf niet genoemd te worden. Bij een beroep op het
citaatrecht dient de geciteerde foto zelf onderwerp te zijn van het artikel
waarbij de foto is geplaatst (het is dus niet voldoende dat op de foto
bijvoorbeeld Lady Gaga staat, en het artikel over Lady Gaga gaat).
8.Er bestaat geen standaardvergoeding voor het
zonder toestemming gebruik maken van een foto. In de rechtspraak wordt veelal
aangesloten bij de vergoeding die de fotograaf had kunnen krijgen indien
toestemming was gevraagd/een licentie was verleend, zijnde de “normale”
licentie vergoeding. Factoren die van belang zijn om een licentievergoeding
vast te stellen zijn:
-exclusiviteit
van de foto;
-statuur
van de fotograaf;
-onderwerp
van de foto;
-medium
dat de foto gebruikt; en
-vergoeding die de fotograaf in het verleden voor soortgelijke foto’s
heeft ontvangen.
9.Bovenop de “normale” vergoeding wordt veelal een
opslag toegepast tussen de 25 en 100%. Dit omdat er een prikkel moet zijn voor
media/websites, etc. om vooraf toestemming te vragen voor het gebruik van de
foto. Ook het niet vermeld zijn van de naam van de fotograaf kan aanleiding
zijn om een hogere vergoeding te vragen (en te krijgen).
10.In beginsel dien je als fotograaf voor
elk gebruik van je foto toestemming te verlenen. Het maakt niet uit of je foto
op Facebook wordt gebruikt, voorbijkomt op Twitter of in een boek verschijnt.
11.Ben je van mening dat een medium onterecht
gebruikt maakt van je foto stuur ze dan een brief waarin je vraagt om de foto te
verwijderen en verwijderd te houden en maak aanspraak op een schadevergoeding.
Zorg er altijd voor dat voordat je actie onderneemt je goed het gebruik
vastlegt, zodat je achteraf kunt bewijzen hoe en waar de foto is te bewijzen.
Voor wat betreft gebruik op het internet heeft het aanbeveling om een
screenshot te maken van de pagina en de pagina op te slaan, zodoende kun je
achteraf aantonen dat er bijv. geen sprake was van een embedded link (alhoewel
de bewijslast daarvan bij het medium ligt).
12.Tenslotte. Portretrecht is iets anders dan het
auteursrecht op een foto. Ik bedoel daarmee dat wanneer een foto commercieel
gebruikt wordt zowel het portretrecht (het recht van de geportretteerde (degene
die op de foto staat)) als het auteursrecht geregeld moet zijn. Het voorgaande
betekent dat wanneer je –bijv. via een stockbureau- de auteursrechten hebt
geregeld je ook altijd zult moeten checken of het portretrecht is geregeld
(dien je te regelen met de geportretteerde). Als fotograaf kun je het portretrecht dus niet regelen!! Dat kan alleen degene die op de foto staat afgebeeld.
Amsterdam, 10 november 2016
Quirijn Meijnen, advocaat
Sinds december 2014 zijn er een aantal artikelen verschenen over de mogelijkheden van het gebruik van blockchain technologie in de muziekindustrie, in het bijzonder betreffende het beheren van auteursrechten. Eerst zal ik kort bespreken wat de blockchain is, daarna zal ik het dot.blockchain initiatief van Benji Rogers bespreken.
Wat is de blockchain ?
Wat is de blockchain? Letterlijk betekent “block chain” een keten van blokken. Een blockchain is een gedecentraliseerde database waarin een steeds groeiende lijst van gegevens en berekeningen zijn vastgelegd. Een gedeelte van die lijst met gegevens en berekeningen wordt aangeduid met “block”. Een eenmaal aangemaakt “block” kan niet worden veranderd, bevat een tijdstempel en een link naar een voorgaand “block”, de zgn. “hash”. Samen vormen de “blocks” een keten: de “blockchain’.
Er zijn schrijvers die beweren dat de blockchain de belangrijkste innovatie is sinds de PC in de jaren 70 en internet in de jaren 90.
Bitcoin is één van de toepassingen van de blockchain technologie
De “blockchain” technologie ligt aan de basis van de bitcoin en andere zgn. crypto currency. Voor de bitcoin- bedacht in 2008 en geïmplementeerd in 2009- wordt de blockchain gebruikt als een openbaar gedecentraliseerd kasboek voor alle bitcoin transacties. In het geval van bitcoin kan iedereen die gebruik maakt van de bitcoin technologie verbinding maken met andere gebruikers van bitcoin technologie en deelnemen aan het netwerk. Deelnemers kunnen transacties uitvoeren (betalen), betaaltransacties verifiëren en berekeningen uitvoeren om een nieuw “block” te creëren. Het creëren van een nieuw block (het uitvoeren van allerlei berekeningen die computergeheugencapaciteit en elektriciteit kosten) wordt “minen” genoemd en –in het geval van bitcoin- beloond met bitcoins.
Hieronde twee Youtube filmpjes met informatie over de werking en toepassing van de blockchain.
Heeft de muziekindustrie blockchain technologie nodig? Of waarom kan de blockchain relevant zijn voor het (muziek) auteursrecht?
Artiesten, componisten, tekstdichters en muziekuitgevers zijn in de praktijk afhankelijk van collectieve rechten organisaties (zoals bijv. Buma/Stemra) om vergoedingen te ontvangen voor het gebruik van hun muziek. Muziekgebruik is wereldwijd, de collectieve rechtenorganisaties zijn nationaal georganiseerd. Het voorgaande betekent dat deze organisaties goed zullen moeten samenwerken om gelden aan de rechthebbenden uit te kunnen keren, de zgn. “repartitie”. Daarnaast zullen de collectieve rechten organisaties goed moeten kunnen bijhouden waar, wanneer en door wie een bepaald muziekwerk wordt gebruikt.
Nu is het bovenstaande al notoir lastig, nog lastiger is het om te bepalen wie de rechthebbenden zijn van een bepaald nummer. Een muzieknummer heeft vaak meerdere auteursrechthebbenden (tekstdichter en componist), dan zijn er nog de uitvoerende artiesten en de muziekuitgevers.
Omdat rechthebbenden auteursrechten per land kunnen overdragen en/of licentieren kunnen de rechten op een bepaald nummer per land verschillen.
Op dit moment is het in een groot aantal gevallen niet duidelijk en/of ondoenlijk om te achterhalen wie rechthebbenden zijn van een bepaald nummer.
Het probleem van de niet bestaande centrale database met informatie over muziekrechten
Anders dan wel gedacht wordt bestaat er geen centrale database waarin is vastgelegd wie auteursrechthebbende is van welk nummer, wie de muziekuitgever is. De collectieve rechtenorganisaties beschikken over (zelf aangelegde) databases. Echter, informatie in deze databases kan onderling verschillen en is vaak ook niet compleet.
Het voorgaande betekent dat collectieve rechtenorganisaties grote sommen geld onder zich houden –omdat niet duidelijk is aan wie de gelden uitgekeerd moeten worden. Dat dit zo is, is niet de schuld van de collectieve rechtenorganisaties, maar het is wel degelijk een probleem.
Wanneer niet duidelijk is wie rechthebbenden zijn op een bepaald nummer is het ook niet goed mogelijk om aan de werkelijke rechthebbenden een vergoeding (royalties) te betalen voor het gebruik van het nummer en om toestemming te vragen voor gebruik van een nummer. Iedereen die wel eens heeft geprobeerd om een nummer te “clearen” voor gebruik in een commercial of anderszins weet hoe lastig het kan zijn om de rechthebbenden te achterhalen om toestemming voor gebruik te krijgen. Blockchain technologie om muziekrechten te beheren, transparant te maken en te verzilveren
Vanuit de muziekindustrie gaan er stemmen op om de blockhain technologie in te zetten voor het beheren en verzilveren van muziekrechten, met als doel meer transparantie en meer geld voor de auteursrechthebbenden, waaronder de tekstdichters, componisten en artiesten.
Sinds november 2015 heeft Benji Rogers – een artiest en eigenaar van www.pledgemusic.com- een aantal invloedrijke artikelen geschreven over de blockchaintechnologie en de muziekindustrie.
Rogers heeft een idee voor “fair trade” muziek. Muziek waarbij duidelijk is wie de rechthebbenden op een nummer zijn, en waarbij alle partijen betaald worden voor gebruik van een nummer.
Op verzoek van Rogers hebben allerlei partijen uit de muziekindustrie; artiesten, labels, managers, advocaten, muziekuitgevers, etc., input gegeven over wat belangrijk is bij het toepassen van de blockchain technologie, en hoe deze het beste toegepast kan worden.
Rogers heeft op Fast Forward 2016 in Amsterdam een presentatie gegeven over zijn idee:
Het idee van Benji Rogers: een nieuw mediaformat dot.blockchain (.BC)
De idee is om een nieuw mediaformat .bc (dot. Blockchain) en de daarbij behorende ondersteunende architectuur te ontwikkelen. Muziek en video gecodeerd in het .bc formaat dient altijd een “minimum viable dataset” (MVD) te bevatten, welke is verankert in de blockchain.
De “minimum viable dataset” bevat een aantal essentiële gegevens over een muziekwerk; de naam van het nummer, de auteursrechthebbenden, naburige rechten, de muziekuitgever, etc.
De MVD gegevens zijn ook opgenomen in een gedecentraliseerde database (de blockchain) waar iedereen toegang tot heeft, en waar een individueel nummer ook onderdeel vanuit maakt.
Zonder het al te technisch te maken komt het er op neer dat wanneer een bepaald nummer wordt afgespeeld (en er “verbinding” is met de blockchain) geregistreerd wordt dat een nummer wordt afgespeeld, en door wie. Zodoende kan een afrekening met de rechthebbenden plaats hebben.
Het (.bc) formaat heeft een open source protocol waardoor iedereen in de muziekindustrie op het protocol kan door ontwikkelen. Dot.blockchain .bc is geen DRM (Digital Rights Management)
Let wel de blockchain .bc betreft geen vorm van DRM (Digital Rights Management)! Lezers van boven de 25 kunnen zich misschien nog herinneren wat DRM was, en vooral wat voor een ramp het was. Zo kon je een DVD die je in Amerika had gekocht niet afspelen in een Europese DVD speler (en omgekeerd). DRM heeft veel kwaad bloed gezet bij consumenten en is niet goed geweest voor het imago van het auteursrecht. Dot Blockchain is geen DRM. Integendeel, het idee is dat het .bc format op alle spelers werkt, en altijd en overal gebruikt kan worden. Je zou .bc files dus op een cd kunnen branden, en je kan de cd afspelen.
Dot.blockchain zorgt er voor dat automatisch wordt bijgehouden waar en wanneer een nummer wordt afgespeeld, en dat de rechthebbenden betaald worden
Wanneer media met het .bc format wordt afgespeeld/gebruikt wordt door een speler die “compliant” is met de .bc technologie .bc werkt zoals het zou moeten werken. Hetgeen betekent dat de (auteurs)rechthebbenden de inkomsten van het afgespeelde nummer krijgen waar ze recht op hebben. Met “compliant” wordt bedoeld dat de betreffende speler contact maakt met de blockchain. Overigens kan een .bc speler ook een internetplatform zijn zoals youtube/soundcloud/spotify/tidal.
Benji Rogers verwacht dat platforms zoals youtube compliant zullen willen zijn met het .bc format. Immers, zodoende laat je als platform zien dat je de artiesten en rechthebbenden serieus neemt.
Dot.blockchain de toekomst van de muziekindustrie? Is er nog wel een rol voor collectieve rechtenorganisaties?
De laatste blogpost van Rogers gaat over hoe te verifiëren wie een bepaald nummer heeft geschreven/rechthebbende is. Het is de vraag of Dot.blockchain de "klassieke" problemen kan oplossen aangaande muziekrechten (wie hebben recht op een nummer en de master en hoe worden de royalties verdeeld) Wanneer Dot.blockchain de problemen kan oplossen is het de vraag wat dan nog de rol is van de collectieve rechtenorganisaties. Het lijkt er op dat zulke organisaties zich dan zullen moeten heruitvinden, willen zij niet overbodig worden.
Het initiatief van Rogers heeft in korte tijd veel mensen samengebracht en er is enthousiast op gereageerd. Rogers heeft Dotblockchain Music Inc. opgericht om de (open source) standaard te verspreiden en om zoveel mogelijk partijen uit de muziekindustrie voor de standaard te interesseren.
Dotblockchainmusic is op San Francisco MusicTech 2016 uitgeroepen tot één van de 10 meest veelbelovende start ups in de muziekindustrie.
Labels, muziekuitgeverijen, artiesten en andere rechthebbenden kunnen hun rechten catalogus in een testversie van Dotblockchain Music aanmelden en meedenken over de ontwikkeling van .BC.Via http://dotblockchainmusic.com/ kun je je aanmelden om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen.
Voorpagina Volkskrant 16 augustus 2016, foto Guus Dubbelman
Niet alles wat in de krant staat is waar!
Kranten, maar ook tv programma’s zoals Tros Opgelicht?! en Radar, hebben als doel om allerlei
“misstanden” aan de kaak stellen. Echter, dat gaat niet altijd goed. Het komt
voor dat mensen en/of bedrijven onterecht worden beschuldigd van zaken, feiten
niet goed worden weergeven of personen valse getuigenissen afleggen. Zelfs
kwaliteitskranten zoals de Volkskrant, NRC Handelsblad publiceren wel eens
artikelen die –achteraf- niet door de beugel kunnen.
Zo oordeelde de Voorzieningenrechter in een zaak die door een man tegen de Volkskrant was aangespannen vanwege het geplaatst zijn een foto op de voorpagina van de Volkskrant dat de Volkskrant daarmee de privacy van de man in kwestie schond. De Volkskrant diende een schadevergoeding te betalen. Hier is een artikel over de zaak te vinden in de Volkskrant. De gewraakte voorpagina is hierboven weergegeven.
Het aangetast zijn van je reputatie is erg ingrijpend
Kapot geschreven door een krant, aan de schandpaal genageld door een tv programma. Een foto waarop je naakt staat afgebeeld ongevraagd op een website. Het komt vaker voor dan je zou denken. Als bedrijf of burger voel je je na een smadelijke publicatie vaak
machteloos. Je reputatie is vernietigd en het lijkt wel alsof iedereen de hele
dag naar je kijkt en/of het over je heeft. Iedereen lijkt te weten hoe het zit.
De meeste mensen gaan er nog steeds vanuit dat wat in de krant staat of op
televisie komt waar is. Mensen moeten ook wel, als je al niet meer op
(kwaliteits) media kunt afgaan. En wat in de krant staat is waar, toch?
Als advocaat gespecialiseerd in onrechtmatige perspublicaties weet ik
dat veel verhalen in de media niet waar zijn. Feiten zijn verdraaid of in een
andere context geplaatst. Het komt ook voor dat met niet te controleren bronnen
is gewerkt of dat doelbewust iemand zwart wordt gemaakt. Achter een op het oog
triviale publicatie kan een groot belangenconflict schuilen.
Wat te doen bij smaad of laster?
Onrechtmatige perspublicatie zaken zijn vaak lastig omdat er veelal een
hele voorgeschiedenis aan vast zit. Daarbij voelt het soms alsof je 1-0 achter staat, terwijl de wedstrijd nog moet beginnen. Mensen die kennis hebben genomen van een publicatie of uitzending hebben zich -al dan niet onbewust- toch al een beeld over je gevormd. Dit natuurlijk zonder alle feite te kennen. Als advocaat zul je je eerst die
voorgeschiedenis moeten eigen maken en alle feiten op een rij moeten zien te
krijgen. Indien u of uw bedrijf slachtoffer is van een lasterlijk artikel of
programma helpt het om alle relevante feiten te verzamelen en als dossier aan
te leveren. Zaken waarvan u wellicht denkt dat die niet relevant zijn, kunnen
dat wel zijn.
Kort geding, rectificatie, schadevergoeding
De volgende stap is om te bepalen wat te doen tegen de publicatie. Is
het doel alleen het offline halen van een publicatie of uitzending. Is het
zinvol om een schadevergoeding en/of een rectificatie te eisen. Een optie kan
ook zijn om om een weerwoord te vragen. In de meeste gevallen is snelle actie
vereist. Indien de krant of het televisieprogramma niet direct de publicatie of
de uitzending offline wenst te halen ligt het voor de hand om een kort geding
procedure te starten. Een kort geding procedure is een snelle procedure waarbij
de voorzieningenrechter (de rechter in kort geding) snel (vaak 14 dagen na de
zitting, en indien de spoedeisendheid dat vergt kan ook meteen na de zitting
(op dezelfde dag nog) vonnis worden gewezen. Middels een kort geding procedure
kan een publicatie snel offline worden gehaald (indien de Voorzieningenrechter
ook van mening is dat de publicatie onrechtmatig is). Een kort geding procedure
leent zich niet goed voor het verkrijgen van een schadevergoeding.
Afwegen van gelijkwaardige grondrechten
In zaken over onrechtmatige perspublicaties gaat het uiteindelijk om
twee gelijkwaardige grondrechten die tegen elkaar moeten worden afgewogen. Het
recht om niet lichtvaardig aan onterechte beschuldigingen te worden
blootgesteld (recht op privacy) en de vrijheid van meningsuiting
(persvrijheid). In onrechtmatige perspublicatie zaken spelen alle (maar dan ook
alle) omstandigheden van de zaak een rol. Grofweg kan worden gesteld dat naar
mate een in een publicatie/uitzending geuite beschuldiging ernstig(er) is, er
meer steun in de (objectiveerbare) feiten moet zijn. Iemand een “vervelende man”
noemen in een publicatie is een waardeoordeel van –bijvoorbeeld- de
interviewer. De gemiddelde lezer zal begrijpen dat het een waardeoordeel
betreft. Het is uiteraard toegestaan om iemand een vervelende man te vinden,
dat hoeft verder niet met feiten te worden onderbouwd. Anders wordt het wanneer
iemand een “oplichter’, “moordenaar” of “dief” wordt genoemd. Het gaat dan om
(zeer) ernstige beschuldigingen waarvoor voldoende steun in het beschikbare
feitenmateriaal moet zijn. In zaken betreffende aantasting van reputatie, eer en goede naam kan het portretrecht ook een rol spelen.
Het is niet toegestaan om een portret ( een afbeelding waarop iemand herkenbaar is) te publiceren wanneer de afgebeelde persoon een redelijk belang heeft om zich tegen publicatie te verzetten. Bij naaktfoto's wordt er in de rechtspraak al snel vanuit gegaan dat er sprake is van een redelijk belang, en dat zo'n foto niet gepubliceerd mag worden. Wraakporno is zonder meer onrechtmatig. Ik verwijs naar het volgende artikel: http://www.quirijnmeijnen.nl/2015/06/eerste-hulp-bij-wraakporno-over.html
Veel media zaken worden geschikt.
Overigens komt het lang niet altijd tot een rechtszaak. De meeste zaken
worden “geschikt”, hetgeen betekent dat partijen er onderling uitkomen.
Hieronder links naar een aantal onrechtmatige perspublicatie zaken waarin
ik als advocaat heb opgetreden voor personen waarvan hun reputatie was aangetast
door een perspublicatie. In de zaak Hoes/Powned stond ik de student bij die met
verborgen opname apparatuur afspraak jes met Hoes had opgenomen.
Hier een aflevering van het Hof van Joosten, waarin een smaadzaak werd nagespeeld. Het ging om het publiceren van een "pikante foto" van een vrouw in een weekblad. Ik speelde in het programma de advocaat van het weekblad. De uitzending was gebaseerd op een bekende zaak uit 1996, waarbij een vrouw -ongevraagd- op een "Wasteland" feest was gefotografeerd. Het vonnis is hier te vinden.